Dmitry Glukhovsky. Witajcie w Rosji

W kilkunastu błyskotliwych opowiadaniach Glukhovsky wprawną ręką kreśli alegoryczny portret swojej ojczyzny: państwa, w którym korupcja sięga najwyższych władz, kraju rządzonego przez oligarchów i podporządkowanego ich interesom. Witajcie w Rosji to iście wybuchowa mieszanka: fikcja miesza się tu z rzeczywistością, satyra i ironia sprawiają, że czytelnik nie wie, czy śmiać się, czy płakać, a wszystko to w ulubionej przez Glukhovsky’ego konwencji science fiction.
Wyjątkowa książka, dotykająca ważnych problemów współczesnej Rosji w sposób niezwykle oryginalny, przekonujący i zapadający w pamięć.

Co kryje się za roszadami na szczytach władzy? Czym tak naprawdę kieruje się Rosja w swojej polityce wewnętrznej i zagranicznej? Kim są ludzie u sterów państwa? Jakimi
sposobami podporządkowują sobie szarych obywateli? O tym wszystkim – między innymi – przeczytacie w nowej książce Glukhovsky’ego „Witajcie w Rosji”.

W oryginale „Рассказы о Родине”.

Boris Akunin Nowości

Rosyjski autor popularnych kryminałów, Boris Akunin, zapowiedział, że w najnowszej, przedostatniej książce o przygodach Erasta Fandorina detektyw będzie prowadził śledztwo w przedwojennej Polsce.

Od kilkunastu lat pisarz oprowadza wielbicieli powieści detektywistycznych po świecie łotrów, zbrodni i układów. Autor przy pomocy Erasta Fandorina wielokrotnie przewlekł nas po Moskwie. Odwiedziliśmy z nim Londyn, Baku, mieszkaliśmy w Japonii, uczestniczyliśmy w wojnie rosyjsko-tureckiej, popłynęliśmy statkiem w rejs do Kalkuty, poznaliśmy angielską lady i rosyjskiego Kubę Rozpruwacza. Ale na tym nie koniec.

Na początku marca Boris Akunin udzielił wywiadu agencji informacyjnej TASS, w którym zdradził kilka informacji na temat najnowszej książki z Erastem Fandorinem, zapowiadanej w Rosji na wiosnę tego roku.

Akcja książki rozegra się przed wydarzeniami z czternastej części cyklu (chronologicznie ostatniej), która nosiła tytuł „Czarne miasto”. Fandorin to wciąż bohater, jakiego czytelnicy znają: bardzo zadbany, trochę sztywny i – według XX-wiecznych standardów – odrobinę staromodny, nadal jednak przystojny i wyjątkowo niebezpieczny. W skład książki wejdą trzy nowele, a elementem, który je połączy będzie żywioł wody. Erast Pietrowicz zmierzy się aż z trójką złoczyńców – po jednym w każdej części.

Pierwsza opowieść, „Planeta Woda”, dała tytuł całemu zbiorowi. Akunin określił ją jako historię detektywistyczną technokratyczną, ponieważ rozpoczął się technokratyczny wiek. Kolejna nowela – „Samotny żagiel” – zalicza się do gatunku opowieści detektywistycznych nostalgicznych. Fandorin wyjeżdża do guberni zawołżskiej, znanej czytelnikom Akunina z cyklu kryminałów „Prowincjonalny kryminał czyli przygody siostry Pelagii”. Autor zdradził, że Erast Pietrowicz zmierzy się w niej ze swoją przeszłością. W ostatniej historii na polskiego czytelnika czeka niespodzianka. „Trzecią, najkrótszą nazwałem ‘Dokąd mamy płynąć?’. Wydarzenia rozegrają się w Polsce w ostatni dzień 1912 roku. Gatunek – opowieść detektywistyczna idiotyczna. Gdy przeczytacie, dowiecie się dlaczego. Pozostało napisać mi jeszcze jedną książkę i cykl o Eraście Fandorinie zostanie skończony. Aż sam w to nie mogę uwierzyć” – powiedział Boris Akunin.

Cykl kryminałów o Eraście Fandorinie to jedne z najpopularniejszych książek w Rosji, konkurujące na tamtejszym rynku z „Harrym Potterem” i „Władcą Pierścieni”. Każdy z tomów napisany jest w innym gatunku powieści detektywistycznej. Akunin znalazł ich tyle, że cykl ma się zamknąć w 16 częściach.

źródło: TASS

Tu można nabyć książkę w oryginale: „Planeta Woda”

Masza i Niedźwiedź – rosyjska narodowa bajka

„Masza i Niedźwiedź” – rosyjska narodowa bajka

Opowieść o tym, jak dziewczynka zgubiła się w lesie i przypadkiem trafiła do chaty niedźwiedzia, który nie chciał jej wypuścić. Sprytna dziewczyna znalazła jednak sposób na powrót do domu.

Bardzo słynne zdanie z bajki: „Nie siadaj na pniu, nie jedz ciastka!”

Сказка Маша и медведь читать:

Жили-были дедушка да бабушка. Была у них внучка Машенька. Собрались раз подружки в лес – по грибы да по ягоды. Пришли звать с собой и Машеньку.

- Дедушка, бабушка, – говорит Машенька, – отпустите меня в лес с подружками! Дедушка с бабушкой отвечают:

- Иди, только смотри от подружек не отставай – не то заблудишься.

Пришли девушки в лес, стали собирать грибы да ягоды. Вот Машенька – деревце за деревце, кустик за кустик – и ушла далеко-далеко от подружек. Стала она аукаться, стала их звать. А подружки не слышат, не отзываются. Ходила, ходила Машенька по лесу – совсем заблудилась. Пришла она в самую глушь, в самую чащу. Видит-стоит избушка. Постучала Машенька в дверь – не отвечают. Толкнула она дверь, дверь и открылась. Вошла Машенька в избушку, села у окна на лавочку. Села и думает: „Кто же здесь живёт? Почему никого не видно?..” А в той избушке жил большущий медведь. Только его тогда дома не было: он по лесу ходил. Вернулся вечером медведь, увидел Машеньку, обрадовался.

- Ага, – говорит, – теперь не отпущу тебя! Будешь у меня жить. Будешь печку топить, будешь кашу варить, меня кашей кормить. Потужила Маша, погоревала, да ничего не поделаешь. Стала она жить у медведя в избушке. Медведь на целый день уйдёт в лес, а Машеньке наказывает никуда без него из избушки не выходить.

- А если уйдёшь, – говорит, – всё равно поймаю и тогда уж съем!

Стала Машенька думать, как ей от медведя убежать. Кругом лес, в какую сторону идти – не знает, спросить не у кого… Думала она, думала и придумала. Приходит раз медведь из лесу, а Машенька и говорит ему:

- Медведь, медведь, отпусти меня на денёк в деревню: я бабушке да дедушке гостинцев снесу.

- Нет, – говорит медведь, – ты в лесу заблудишься. Давай гостинцы, я их сам отнесу!

А Машеньке того и надо! Напекла она пирожков, достала большой-пребольшой короб и говорит медведю:

- Вот, смотри: я в короб положу пирожки, а ты отнеси их дедушке да бабушке. Да помни: короб по дороге не открывай, пирожки не вынимай. Я на дубок влезу, за тобой следить буду!

- Ладно, – отвечает медведь, – давай короб! Машенька говорит:

- Выйди на крылечко, посмотри, не идёт ли дождик! Только медведь вышел на крылечко, Машенька сейчас же залезла в короб, а на голову себе блюдо с пирожками поставила. Вернулся медведь, видит – короб готов. Взвалил его на спину и пошёл в деревню. Идёт медведь между ёлками, бредёт медведь между берёзками, в овражки спускается, на пригорки поднимается. Шёл-шёл, устал и говорит:

- Сяду на пенёк, Съем пирожок!

А Машенька из короба:

- Вижу, вижу!

- Не садись на пенёк, Не ешь пирожок!

- Неси бабушке, Неси дедушке!

- Ишь какая глазастая, – говорит медведь, – всё видит! Поднял он короб и пошёл дальше. Шёл-шёл, шёл-шёл, остановился, сел и говорит:

- Сяду на пенёк, Съем пирожок!

А Машенька из короба опять:

- Вижу, вижу!

- Не садись на пенёк, Не ешь пирожок!

- Неси бабушке, Неси дедушке!

Удивился медведь:

- Вот какая хитрая! Высоко сидит, далеко глядит! Встал и пошёл скорее.

Пришёл в деревню, нашёл дом, где дедушка с бабушкой жили, и давай изо всех сил стучать в ворота:

- Тук-тук-тук! Отпирайте, открывайте! Я вам от Машеньки гостинцев принёс.

А собаки почуяли медведя и бросились на него. Со всех дворов бегут, лают. Испугался медведь, поставил короб у ворот и пустился в лес без оглядки. Вышли тут дедушка да бабушка к воротам. Видят- короб стоит.

- Что это в коробе? – говорит бабушка.

А дедушка поднял крышку, смотрит и глазам своим не верит: в коробе Машенька сидит – живёхонька и здоровёхонька. Обрадовались дедушка да бабушка. Стали Машеньку обнимать, целовать, умницей называть.

Robski Oksana. Szczęście nadejdzie jutro

„Szczęście nadejdzie jutro”

Polecamy w oryginale: http://www.ksiegarniarosyjska.pl/-literatura-wspolczesna/2139-robski-oksana-szczescie-nadejdzie-jutro-9785170698905.html

Narkotyki, wizyty w kasyno, wakacje na Cyprze, angielskie szkoły dla zaniedbywanych dzieci moskiewskich biznesmenów, drogie samochody, dżinsowe kurtki za 420 dolarów i szyfonowe sukienki za 80 tysięcy rubli…

Ciąg dalszy scen z życia rosyjskich oligarchów, znanych polskim czytelnikom z bestsellerowej powieści Oksany Robski pt. Casual. Zwyczajna historia.
Nikita, młoda i atrakcyjna mężatka, postanawia założyć agencję ochrony zatrudniającą kobiety. W przedsięwzięcie zaangażowanych jest wielu specjalistów, w tym agent Mossadu; firma jednak ma poważne problemy. W końcu oddział bodyguardek odnosi spektakularny sukces. Zlecenia sypią się jedno za drugim, a media pękają od doniesień o niezwykłej agencji. Pewnego dnia zostaje uprowadzony kochanek teścia Nikity…

Casual. Zwyczajna historia – zwyczajna historia współczesnej Moskwy

„Casual – zwyczajna historia”.

Polecamy w oryginale: http://www.ksiegarniarosyjska.pl/-literatura-wspolczesna/2978-robski-casual-9785170618064.html

Współczesna Moskwa. Ekscentryczny świat rosyjskich elit. Młoda kobieta odkrywa, że jest zdradzana przez męża. Wkrótce potem zostaje on zamordowany. Komu i dlaczego zależało na śmierci wpływowego biznesmena?

Rosyjski bestseller o interesach, polityce, miłości i zdradzie oparty na wątkach autobiograficznych. Powieść Oksany Robski w sposób zabawny i wnikliwy pokazuje życie moskiewskich nowobogackich w ich luksusowych domach na Rublowce, wydających w jeden dzień 12 tys. dolarów na ciuchy, zakochujących i odkochujących się, uczestniczących w orgiach w pięciogwiazdkowych hotelach, zażywających kokainę i rozkoszujących się statusem „pierwszych bogatych Rosjan”. Alion Smale „New York Times”

Oksana Robski – rosyjska dziennikarka i scenarzystka, właścicielka modnej galerii, w przeszłości założycielka agencji ochrony „Nikita” złożonej wyłącznie z kobiet, projektantka ubrań dla służących, sprzedawca mebli importowanych z Azji. Prowadziła bardzo popularny talk-show, adresowany do kobiet. Mieszka na Rublowce.

 

„Casual 2. Taniec głową i nogami”

Polecamy w oryginale: http://www.ksiegarniarosyjska.pl/-literatura-wspolczesna/2138–robski-casual-2-9785170615025.html

Bohaterka jej kolejnej powieści – jest niezależnym pisarzem i odnosi znaczące sukcesy. Ma swój własny dom, byłego męża, ukochanego syna, oraz rodziców, którzy trzeba wspierać finansowo, przyjaciółki z problemami osobistymi, w perspektywie fana oraz osobistego maniaka telefonicznego. Może zarobić miliony i wspiąć się na szczyt sukcesu, ale wszystko ma swoją cenę . Czy jest w stanie stawić czoło drugiej stronie sławy?

 

Pokonani. Irina Gołowkina – Rosyjska rewolucja 1917roku

Losy tej powieści napisanej przez Irinę Gołowkinę (1904 – 1989), wnuczkę znanego kompozytora Mikołaja Rimskiego-Korsakowa, są równie fascynujące, jak jej fabuła. Przez wiele lat rękopis książki, ukończonej w połowie lat pięćdziesiątych, był starannie ukrywany przez Autorkę, a o jego istnieniu wiedziało zaledwie kilka zaufanych osób. Mimo to tekst w postaci ręcznie przepisywanych kopii rozpoczął w końcu konspiracyjny bieg, by w latach siedemdziesiątych trafić do „samizdatu”, a po drodze również do archiwów KGB, którego funkcjonariuszom nie udało się na szczęście rozszyfrować tożsamości podpisanej pseudonimem „Daszkowa” Autorki.

Oficjalnie powieść została opublikowana dopiero w 1992r., stając się absolutnym bestsellerem współczesnej rosyjskiej literatur popularnej. Niestety, stało się to już po śmierci Autorki. Określana przez rodzimą krytykę rosyjskim „Przeminęło z wiatrem”, wielka epopeja miłości i nienawiści, opowiada o tragicznych losach tej części rosyjskiej arystokracji – tytułowych „pokonanych” – która po rewolucji 1917 roku pozostała w kraju, nie zdoławszy już schronić się na emigracji. Autorka opowiada fabułę powieści przede wszystkim na własnych przeżyciach, jak sama twierdziła, w tej książce nie ma ani jednego zmyślonego faktu, a pod postaciami bohaterów kryją się znani jej, konkretni ludzie.

 

Polecamy w oryginale: http://www.ksiegarniarosyjska.pl/biografie-wspomnienia/3435-irina-golowkina-liebiedinaja-piesn-9785903138944.html

 

Książki sprowadzane z Rosji

Coraz trudniej napisać „niepowtarzalną” pracę dyplomową, coraz trudniej znaleźć materiały, które by nie były już wielokrotnie „zgooglowane” i nie biły po oczach profesorów plagiatem. Ogromną pomocą mogą się stać książki autorów zagranicznych, w tym rosyjskich. Oczywiście, żeby były pomocne należy znać język, ale wieloletnie obserwacje pokazują, że ze znajomością języka rosyjskiego nie jest w Polsce tak źle. Na pewno słowo pisane nie sprawia tak dużo trudności jak mówione.

Dlatego wystarczy określić tematykę potrzebnych materiałów. Dobrze jest wyszukać interesujące książki, np. na www.ozon.ru lub po prostu w rosyjskiej wyszukiwarce www.yandex.ru. Następnie link z wybraną książką wysłać na mail: biuro@ksiegarniarosyjska.pl. Postaramy się znaleźć poszukiwaną pozycję, wycenimy oraz podamy termin dostawy do Polski. Zamówienia indywidualne czasem wymagają dużego zaangażowania, gdyż nie wszystko w Rosji jest tak proste jak w Polsce. Za naszą wschodnią granicą nie będzie łatwo zapłacić przelewem za zamówienie, bo tam liczy się „żywy pieniądz”. A i cena przesyłki pojedynczej sztuki wielokrotnie przewyższa jej wartość. Czasem trzeba zadzwonić w kilka wydawnictw, żeby znaleźć książkę w niższej cenie. Dlatego jesteśmy gotowi ułatwić Wam tę trudną drogę.

Sprowadzaniem książek z Rosji zajmujemy się od 5 lat. Nie zamieszczamy ton podziękowań i pozytywnych opinii „zadowolonych klientów”. Robimy swoje z gorliwością i zaangażowaniem. Oczywiście zdarzają się sytuacje problemowe, gdy zamówienie nie przyjeżdża, bo cytuję „…извините, но дорогу занесло снегом…” lub zamiast dwóch różnych tytułów włożono nam 2 razy ten sam. Nie zawsze mamy możliwość sprawdzenia co mamy w przysłowiowym worku. Ale musi się zdarzyć prawdziwy kataklizm, żebyśmy nie zrealizowali Waszego zamówienia.

Polecamy się: звоните, пишите, приезжайте – всегда готовы помоч.

Księgarnia Rosyjska BOOKER

 

Wiktor Pielewin – popularny i kontrowersyjny

Wiktor Pielewin

(ur. 1962) stał się sławny dzięki rosyjskiej Nagrodzie Bookera za tom prozy Sinij fonar’ (Niebieska latarnia, 1991). Jest autorem książek: Mały palec Buddy (1996; W.A.B. 2003), Życie owadów (1997; W.A.B. 2004), Generation ‘P’ (1999; W.A.B. 2002), Święta księga wilkołaka (2004; W.A.B. 2006), Hełm grozy (2005; wyd. pol. 2006), Empire V (2006; W.A.B. 2008) oraz opowiadań wydanych w zbiorach Omon Ra i inne opowieści (W.A.B. 2007) i Kryształowy świat (W.A.B. 2008). W swoim kraju Pielewin jest tyleż popularny, co kontrowersyjny; w 2002 roku rosyjska organizacja młodzieżowa popierająca Władimira Putina ogłosiła listę pisarzy i książek „słusznych” i „niesłusznych” – nazwisko Pielewina otwiera tę drugą.

Generation ‚P”

Pierwsza na polskim rynku książka najpoczytniejszego pisarza rosyjskiego. Tytułowe Pokolenie P odnosi się do „generacji Pepsi-Coli”, młodzieży układającej sobie życie już w nowej Rosji – jak na przykład bohater powieści, student Instytutu Literatury.  Niespodziewanie robi on zawrotną karierę jako copywriter. Pracując dla potężnych „nowych Rosjan”, poznaje zdumiewającą prawdę: rosyjski wielki biznes i polityka, znane szarym ludziom z mediów, okazują się złudą, jakiej nie domyśla się nikt. Jak ta iluzja jest możliwa i jak wobec niej zachowa się nasz Wowa Tatarski? Pełna pomysłów powieść Pielewina ucieszy każdego, kto lubi rosyjskich mistrzów fantastyki, wyobraźnię, groteskę, postmodernistyczny pastisz albo mistykę w stylu Carlosa Castanedy – i każdego, kogo ciekawi nowa Rosja albo proza XXI wieku.

Wasilij Grossman – korespondent wojenny

Wasilij Grossman, właściwie Josif Solomonowicz Grossman (1905-1964) urodził się w Berdyczowie na Ukrainie, w inteligenckiej rodzinie pochodzenia żydowskiego. Z wykształcenia chemik, pracował jako inżynier w Zagłębiu Donieckim. Debiutował w 1934 roku. W latach 1935-1940 wydał trzy zbiory opowiadań oraz dwie części trylogii Stiepan Kolczugin o rewolucji z 1905 roku i I wojnie światowej. Po wybuchu II wojny światowej został korespondentem wojennym. Za udział w bitwie pod Stalingradem uhonorowano go orderem Czerwonej Gwiazdy. Pierwsza powieść Grossmana, Za słuszną sprawę, ukazała się w odcinkach w 1952 roku (wyd. pol. 1959). Do końca lat pięćdziesiątych autor pracował nad Życiem i losem. W 1961 roku maszynopis skonfiskowano. Jeden z egzemplarzy udało się przemycić na Zachód; powieść została wydana w 1980 roku we Francji. Publikacji w Rosji doczekała się dopiero po upadku komunizmu. Wszystko płynie to ostatnia powieść Grossmana; ukazała się w samizdacie w 1973 roku (pierwsze polskie wydanie w drugim obiegu 1984).

Жизнь и судьба” (Życie i losy)

II wojna światowa, front wschodni. Moskwa, Saratów, Kazań, Kujbyszew, Stalingrad. Starcie dwóch totalitaryzmów. I losy ludzi – członków jednej rodziny, którzy próbują przetrwać w okopach, gettach, obozach i łagrach, w rosyjskich miastach i wsiach.

Na wielkość książki Grossmana składa się przenikliwość, niewiarygodna, przerastająca miarę epoki śmiałość myśli – i ostrość widzenia. Racja życia, niespójnego, poszczególnego, fragmentarycznego, uwikłanego w sprzeczności i słabości, ironicznego w swych próżnościach i szaleństwach, oślepiająco w odruchu dobroci – wyraża się w tej powieści we wspaniałym ciągu szkicowanych portretów. To one przede wszystkim pozostają w pamięci czytelnika, torują drogę refleksji pisarza. Wielka to tradycja prozy i dziennikarstwa: wielka jak prawda. Adam Pomorski